In 2004 werd een eerste onderzoek uitgevoerd over de beleving van jonge verkeersslachtoffers. Dit handelde over de beleving van de broers en zussen. Als een kind het slachtoffer wordt van een verkeersongeval, gaat niet alleen hijzelf en de ouders door een moeilijke periode. Ook het leven van de broers en zussen geraakt danig in de war. Zij zijn een de vaak vergeten, indirecte verkeersslachtoffers.

Het onderzoek werd gevolgd door een onderzoek naar directe verkeersslachtoffers: een casestudy waarin een groep kinderen samen betrokken waren in een verkeersongeval.

In 2006 werd een groter belevingsonderzoek opgestart bij directe verkeersslachtoffers.

De subjectieve beleving van de kinderen en jongeren staat centraal. Aan de hand van diepte-interviews wordt gepeild naar hun beleving van het ongeval, naar hun beleving onmiddellijk na het ongeval, gedurende de eerste weken en op langere termijn.

Er was daarbij ook veel aandacht voor methodologische en ethische kwesties in onderzoek met kinderen.

Door de kinderen een stem te geven om hun eigen benaderingen te definiëren, hopen wij een beter inzicht te krijgen in de beleving van jonge verkeersslachtoffers en aldus de vereiste hulpverlening beter te kunnen afstemmen op hun noden en behoeften.

• Luisteren naar de pijn van kinderen. Opiniestuk in De Morgen (17 maart 2012)
• Regarding children's pain. Limitations of a child-centered research approach in sensitive research.
  Lezing op de internationale conferentie "Towards an anthropology of childhood and children" in Luik (2011). U kan de powerpoint van deze lezing downloaden.
• Lauwers H. & Van Hove G. (2010) Supporting the participation rights of children in a sensitive research project: the case of young road traffic victims, International Journal of Children's Rights 18 (3): 335-354.
• Lauwers H. (2010) 'En mijn mama zei...'. Het relationele en dynamische actorschap van kinderen in onderzoek, in: Kind & Samenleving (red.), Tussen kind en samenleving. Over het sociale actorschap van kinderen. Meise: Kind & Samenleving.
• Lauwers H. (2010) Jonge Verkeersslachtoffers over hun re-integratie op school, Welwijs 21 (03): 14-17.
• 'Het merendeel zie ik gewoon niet meer.' De gevolgen van een ernstig verkeersongeval op het sociale leven van kinderen. Lezing gehouden tijdens het Congres Samen Geraakt. (2009)
• Sharing shame, secrets and silence. Talking with young people about a traumatic event in their life. Paper die werd voorgesteld tijdens de internationale conferentie "Narrative: knowing, living, telling" in Tampere (Fin) (juni 2007).
• Het onderzoeksopzet 'De beleving van directe verkeersslachtoffers' (2007)
• H. Lauwers, J. Meire, W. Vanderstede & J. Van Gils (2005) Methods in the making. Some methodological implications of considering children as actors. Paper voorgesteld op Childhoods 2005 – Oslo 28 juni-3 juli 2005.
• H. Lauwers (2005) ‘Het zal nooit meer worden zoals vroeger’. Broers en zussen van jonge verkeersslachtoffers getuigen, Welwijs. Wisselwerking onderwijs en welzijnswerk 16 (3): 3-7.
• H. Lauwers (2004) De complexe en langdurige effecten van een verkeersongeval op het leven van een kind. Belevingsonderzoek bij jonge verkeersslachtoffers. Een verkennende studie. Kind & Samenleving: Meise.
• H. Lauwers & J. Van Gils (2004) ‘Het zal nooit meer worden zoals vroeger’. Belevingsonderzoek bij broers en zussen van jonge verkeersslachtoffers. Een verkennende studie. Kind & Samenleving: Meise. Een samenvatting kan u hier lezen.